نکنده

نکنده . [ ن ِ ک َ دَ / دِ ] (اِ) بخیه . (فرهنگ خطی ). بخیه و آجیده ٔ جامه و سوزنی را گویند. (انجمن آرا). بخیه ٔ دورادور. آژده . (یادداشت مؤلف ). رجوع به نگنده شود : چون دست همتم بود آجیده نیمچه عرض نکنده هاش پریشان فراخ و تنگ . نظام قاری . - نکنده زدن ؛ بخیه زدن . آجیده کردن : شِطاب ؛ آنچه بدان نکنده زنند گلیم را از پشم و جز آن . (منتهی الارب ).التضریب ؛ نکنده زدن . (مجمل اللغة) (از منتهی الارب ) (تاج المصادر). - نکنده کردن ؛ تشریج . دوردور بخیه زدن جامه را. کوک زدن . کوک کردن . استیشام . آژدن . خال کوفتن . قلاب دوزی کردن . (یادداشت مؤلف ). رجوع به نگنده شود. - نکنده کرده ؛ قلاب دوزی . (یادداشت مؤلف ): ژند؛ جامه ای باشد که قلندران پوشند از لباس نکنده کرده . (یادداشت مؤلف ) (از فرهنگ رشیدی ).