واژه جو

نکران

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نکران . [ن َ ] (ع ص، از اتباع ) از اتباع سَکْران است : رجل سَکْران نَکْران . (ناظم الاطباء). رجوع به سکران شود.

نکران . [ ن ُ ] (ع اِمص ) جحود. (منتهی الارب ).

معنی نکران | واژه جو