نچلنیک نشین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نچلنیک نشین . [ ن َ چ َ ن ِ ] (اِ مرکب ) محل نشیمن و کرسی رئیس محل . (ناظم الاطباء). رجوع به نچلنیک شود.