نوشانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) (مص م.) آشامیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) (مص م.) آشامیدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوشانیدن . [ دَ ](مص ) آشامیدن فرمودن . (ناظم الاطباء). آشامانیدن . (یادداشت مؤلف ). نوشاندن . متعدی ِ نوشیدن : ای نور چشم من سخنی هست گوش کن تا ساغرت پُر است بنوشان و نوش کن . حافظ. چو مستم کرده ای مستور منشین چو نوشم داده ای زهرم منوشان . حافظ.