نوسنگی

(نُ. سَ) (اِمر.) دوران پیش از تاریخ که انسان ابزارهای سنگی می‌ساخته.<br>

(نُ. سَ) (اِمر.) دوران پیش از تاریخ که انسان ابزارهای سنگی می‌ساخته.

نوسنگی . [ ن َ / نُو س َ ] (اِ مرکب ) (اصطلاح زمین شناسی ) اولین قسمت دوره ٔ دوم دوران چهارم زمین شناسی، به عبارت دیگر دوره ٔ هولوسن - که دوره ٔ دوم از دوران چهارم است - با عصر نوسنگی آغاز می شود. عصر نوسنگی پس از دوره ٔ حجر قدیم است . در دوره ٔ نوسنگی بشر توانسته است مصنوعات سنگی خود را تراش و صیقل بدهد و ابزارهای ظریف سنگی بسازد. این عصر به عصر پیدایش فلزات منتهی میشود. (فرهنگ فارسی معین ). عصر حجر جدید. (لغات فرهنگستان ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی