نور بصر

نور بصر. [ رِ ب َ ص َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روشنی چشم . ◄ کنایه از وجود بسیار عزیز که دیدارش روشنی بخش چشم و دل است . یار و فرزند گرامی . نورچشم . نور دیده : رفیق نور بصر خوانَدَم به مهر و به لطف چگونه نور بصر خوانَدَم که بی بصرم ؟ سنائی .