نوخیز

نوخیز. [ ن َ / نُو ] (نف مرکب ) نوبرآمده . تازه . نازک . (ناظم الاطباء). نوخاسته . (فرهنگ فارسی معین ) : دو پستان چون دو سیمین نار نوخیز بر آن پستان گل بستان درم ریز. نظامی . سیرابی سبزه های نوخیز از لؤلؤِ تر زمردانگیز. نظامی . مکش بر کهن شاخ نوخیز را کز این کشت شیرویه پرویز را. نظامی . ◄ بدیع : نوآیین پرده ای بینی دلاویز نوای او نوازشهای نوخیز. نظامی . ◄ نوبالیده . خرد : گرچه نوخیز و نوگرفت بود بط کشتی طلب شگفت بود. سنایی .