نوخال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نوخال . [ ن َ / نُو ] (اِ مرکب ) خالی سپید که بر ناخن افتد. فوفه . وَبَش . (یادداشت مؤلف ).