نوآیین کردن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نوآیین کردن . [ ن َ / نُو ک َ دَ ] (مص مرکب ) آراستن : مرا بردن به مهد خسروآیین شبستان را به من کردن نوآیین . نظامی .