نقخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نقخ . [ ن َ ] (ع مص ) زدن کسی را. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغة). نقاخ . (متن اللغة). ◄ شکستن سر کسی را. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).