نفل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ فَ) [ ع. ]<BR>۱- (اِ.) غنیمت.<BR>۲- غنیمتی که از دشمن برای مصالحه گیرند.<BR>۳- مالی که شرعاً متعلق به پیغمیر یا امام است (از قبیل اموال میت بلاوارث، جنگلهای طبیعی و غیره)؛ ج. انفال.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ فَ) [ ع. ]<BR>۱- (اِ.) غنیمت.<BR>۲- غنیمتی که از دشمن برای مصالحه گیرند.<BR>۳- مالی که شرعاً متعلق به پیغمیر یا امام است (از قبیل اموال میت بلاوارث، جنگلهای طبیعی و غیره)؛ ج. انفال.<br>