واژه جو

نفس بستن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نفس بستن . [ ن َ ف َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) نفس گسستن . قطع شدن نفس . نفس فرورفته بیرون نیامدن : من کاین سخن شنیدم کردم هزار شکر و اندر برم ز گریه ٔ شادی نفس ببست . خاقانی .

معنی نفس بستن | واژه جو