نعناع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ) [ ع. ] (اِ.)گیاهی است از تیرة دو لپهایهای پیوسته گلبرگ که سردستة تیرة نعناعیان میباشد و جز سبزیهای خوراکی است. این گیاه همة آثار نیرو دهنده و باد شکن و خلط آور را دارا است. ؛ ~ داغِ چیزی را زیاد کردن چیزی را زیاد بزرگ و مهم جلوه دادن.<br>