واژه جو

نعمت دهنده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نعمت دهنده . [ ن ِ م َ دِ / دَ هََ دَ / دِ ] (نف مرکب ) مولی .مُرَبِّب . (منتهی الارب ). نعمت ده . مقابل نعمت خواره .

معنی نعمت دهنده | واژه جو