نعری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نعری . [ ن َ را ](ع ص ) امراءة عیری ̍ نعری ؛ زن با بانگ و فریاد. (منتهی الارب ). صخّابه . (از اقرب الموارد) (متن اللغة).