نظاره وار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نظاره وار. [ ن َظْ ظا رَ / رِ ] (ق مرکب ) مانند تماشاچیان . چون تماشاگران : مر مرا بنمای محسوس آشکار تا ببینم مر ترا نظاره وار. مولوی .