نطیط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نطیط. [ ن َ ] (ع مص ) گریختن . (منتهی الارب ). فرار کردن . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ نط. (متن اللغة). رجوع به نَطّ شود. ◄ (ص ) دور. بعید. مکان ٌ نطیط؛ بعید. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نطیط. [ ن َ ] (ع مص ) گریختن . (منتهی الارب ). فرار کردن . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ نط. (متن اللغة). رجوع به نَطّ شود. ◄ (ص ) دور. بعید. مکان ٌ نطیط؛ بعید. (اقرب الموارد).