نضود

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نضود. [ ن َ ] (ع ص ) ناقه ٔ فربه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغة). ج، نُضُد، انضاد.