نشمن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشمن . [ ن ِ م ِ ] (اِ) به لغت زند و پازند، خویش . تبار. (از برهان قاطع) (از آنندراج ). قوم . طایفه . آل . قبیله . ◄ تخت . اورنگ . کرسی . مسند. (ناظم الاطباء).
نشمن . [ ن َ م َ ] (اِ) بخت . طالع. (ناظم الاطباء).