نسبیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نِ یَّ)(مص جع.)۱ - نسبی بودن.<BR>۲- نام فرضیه ا ی است که انشتین آن را معرفی کرد. در این فرضیه به جای فاصلة بین اشیاء فاصلة بین حوادث در نظر گرفته میشود و زمان و فضا با هم در آن دخیل هستند. این دستگاه متکی به روابط ریاضی است نه به اشیاء و از نظر ریاضی قابل تأیید است.<br>