واژه جو

نخل بالا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نخل بالا. [ ن َ ] (ص مرکب ) که قد او در رسایی چون نخل بود. مستقیم اندام . تناور. بلندقد. بالابلند : سر زنگی نخل بالا فتاد چو زنگی که از نخل خرما فتاد. نظامی .

معنی نخل بالا | واژه جو