نخجذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نخجذ. [ ن َ ج َ ] (اِ) ریم آهن . ◄ آن سنگ بود که ندافان محلاح بدان برزنندتا درشت گردد. (لغت فرس اسدی ). رجوع به نخجد شود.