نخاله

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(نُ لِ) [ ع. نخاله ] ۱- (اِ.) هرآنچه که بعد از الک کردن در الک باقی می‌ماند. ۲- (عا.) هر چیز بیهوده و به درد نخور. ۳- بدجنس، ناتو، حقه باز.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط