نخاله

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(نُ لِ) [ ع. نخالة ]<BR>۱- (اِ.) هرآنچه که بعد از الک کردن در الک باقی می‌ماند.<BR>۲- (عا.) هر چیز بیهوده و به درد نخور.<BR>۳- بدجنس، ناتو، حقه باز.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بقایا، پس‌مانده بدخلق، بی‌ادب، خشن بدجنس، حقه‌باز، ناتو، ناقلا