نجوا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ) [ ع. نجوی ] (اِ.) آهسته حرف زدن، پچ پچ کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ) [ ع. نجوی ] (اِ.) آهسته حرف زدن، پچ پچ کردن.
واژگان فارسی سره واژهدان
درگوشی، پچ پچ
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه
واژگان قرآن
کَثیر مِّنْ نَجْواهُمْ «نجوا» تنها به معناى سخنان درگوشى نیست، بلکه هر گونه جلسات سرّى و مخفیانه را نیز شامل مى شود; زیرا در اصل، از مادّه «نجوة» (بر وزن دفعة) به معناى «سرزمین مرتفع» گرفته شده است، بدین جهت که سرزمین هاى مرتفع از اطراف خود جدا هستند. و از آنجا که جلسات سرّى و سخنان درگوشى از اطرافیان جدا مى شود، به آن «نجوا» گفته اند. بعضى معتقدند: همه اینها از مادّه «نجات» به معناى «رهایى» گرفته شده است; زیرا یک نقطه مرتفع از هجوم سیلاب در امان است، و یک مجلس سرّى یا سخن درگوشى از اطلاع دیگران برکنار مى باشد.(4)