نجسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ جِ) (ص نسب.) (اِ.) (عا.)<BR>۱- مدفوع انسان.<BR>۲- کنایه از: مشروبات الکلی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ جِ) (ص نسب.) (اِ.) (عا.) ۱- مدفوع انسان. ۲- کنایه از: مشروبات الکلی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نجسی . [ ن َ ج ِ ](حامص ) ناپاکی . پلیدی . (ناظم الاطباء). ناپاک بودن . نجس بودن . ◄ (اِ) فضله ٔ انسان و دیگر حیوانات غیر از ستور. (ناظم الاطباء). ◄ کنایه از خمر و مشروبات الکلی، چون عرق و شراب و غیره .