نجذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نجذ. [ ن َ ] (ع اِ) سخن سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کلام شدید. (معجم متن اللغة). ◄ (مص ) سخت گزیدن به دندانهای سپسین . (منتهی الارب ) (آنندراج ) با نواجذ به سختی گاز گرفتن و گزیدن . (اقرب الموارد). به شدت گزیدن . (از معجم متن اللغة). ◄ ستیهیدن . (آنندراج ). ستیهیدن بر کسی . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).