نجب

نجب . [ ن ُ ج ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ نجیب، بمعنی شتر گزیده . (از آنندراج ). رجوع به نجیب شود.

نجب . [ ن َ ج َ ] (ع اِ) پوست درخت، هرچه باشد، اسم است آن را، یا پوست بیخ آن، یا پوست درخت درشت، یا به خصوص پوست سلیخه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). پوست هر چیزی را گویند عموماً از نباتات، و پوست سلیخة را گویند خصوصاً. (برهان قاطع). پوست درخت . (مهذب الاسما). واحد آن نجبة است . (از معجم متن اللغة). ج، انجاب .

نجب . [ ن َ ] (ع ص ) جوانمرد کریم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سخی کریم . (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ (مص ) باز کردن پوست درخت را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). کندن پوست درخت . کندن نجب درخت . (از اقرب الموارد). پوست از درخت باز کردن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ گزیدن مورچه کسی را. (از ناظم الاطباء). رجوع به نجبة شود.