نتابیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نتابیدن . [ ن َ دَ ] (مص منفی ) مقابل تابیدن . رجوع به تابیدن شود. ◄ طاقت نیاوردن . برنتافتن .