نبیث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نبیث . [ ن َ ] (ع ص ) خبیث نبیث ؛ مردخبیث بد. (منتهی الارب ). خبیث شریر. (ناظم الاطباء). شریر. و در لسان آرد: خبیث نبیث ینبث شره ؛ ای یخرجه .(اقرب الموارد). ◄ (اِ) خاکی که از چاه برآورند. (از معجم متن اللغة). رجوع به نبیثة شود.