نبط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ بَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- نخستین آبی که از چاه - - به هنگام حفر آن - - ظاهر شود.<BR>۲- غور آب.<BR>۳- غور مرد، باطن وی.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ بَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- نخستین آبی که از چاه - - به هنگام حفر آن - - ظاهر شود.<BR>۲- غور آب.<BR>۳- غور مرد، باطن وی.<br>