ناگزاردنی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناگزاردنی . [ گ ُ دَ ] (ص لیاقت ) که قابل گزاردن و تأدیه نیست . که اداکردنی نیست . مقابل گزاردنی .