نامپرور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نامپرور. [پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) نامدار. نامبردار : چو رامین را بدید آن نام پرور نبودش دیده را دیدار باور. (ویس و رامین ).