ناموضع

ناموضع. [ م َ ض ِ ] (ق مرکب ) نه به موضع خویش . نه بجای خود. نابجایگاه . بی جا : نرد خدمت چون به ناموضع بباخت شیرسنگین را شقی شیری شناخت . مولوی .