نامفید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامفید. [ م ُ ] (ص مرکب ) ناسودمند. ◄ بی اثر. بی خاصیت : و به مشاورت و مفاوضت نامفید ایشان در هیچ مهم خوض و شروع نپیوندد. (سندبادنامه ص ٢٤٥). و قلم بی شمشیر و علم بی عمل نامفید بود. (سندبادنامه ص ٤).
واژگان فارسی سره واژهدان
ناسودمند، بیکاره