نافج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نافج . [ ف ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی است از نَفج . (اقرب الموارد). رجوع به نفج شود. ◄ صوت نافج ؛ آواز درشت سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). غلیظ جاف . (اقرب الموارد). غلیظ. (معجم متن اللغة). غلیظ مرتفع. (المنجد).