ناسالخورد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناسالخورد. [ خوَرْ / خُرْ ] (ن مف مرکب ) جوان کم سال . مقابل سالخورد. که سالخورده نیست : کزین شاه ناسالخورد جوان چرائید پردرد و خسته روان . فردوسی . به هرمزد ناسالخورد جوان . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناسالخورد. [ خوَرْ / خُرْ ] (ن مف مرکب ) جوان کم سال . مقابل سالخورد. که سالخورده نیست : کزین شاه ناسالخورد جوان چرائید پردرد و خسته روان . فردوسی . به هرمزد ناسالخورد جوان . فردوسی .