نابرید

نابرید. [ ب ُ ] (ن مف مرکب ) ختنه ناکرده . غیرمختون . (ناظم الاطباء). کسی که ختنه اش نکرده باشند و این در مقام تحقیر و تهوین گویند. (آنندراج ) : کنون قطع به حرف آن نابرید که در آخرقصه خواهی شنید. حاجی محمدخان قدسی (از آنندراج ). ◄ پارچه ای که به اندازه ٔ لباس گرفته و هنوز نبریده باشند. (ناظم الاطباء). نبریده . بریده نشده : به گنجی که بد جامه ٔ نابرید فرستاد نزد سیاوش کلید. فردوسی . [ کیخسرو ] یکی تخته ٔ جامه ٔ نابرید دو آرام دل کودک نارسید. فردوسی . چه جامه ٔ بریده چه از نابرید که کس در جهان بیشتر ز آن ندید. فردوسی . خلعتی سخت بزرگ فاخر راست کرده بودند... از کوس و علامتهای فراخ ومنجوق و غلامان و بدرهای درم و جامه های نابرید. (تاریخ بیهقی ص ١٥٦). و بسیار جامه ٔ نابرید و هر چیزی از جهت خویش فرستاد... لوا و جامه ٔ دوخته ... و جامه های نابرید از هر دستی . (تاریخ بیهقی ص ٥٠١). بی اندازه مال از زرینه و سیمینه و جامه های نابرید. (تاریخ بیهقی ص ١٥٤).