نابختیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نابختیار. [ ب َ ] (ص مرکب ) بدبخت . واژگون بخت . آنکه وی را بخت یاری ندهد. مقابل بختیار : بدو گفت کای شاه نابختیار ز نوشین روان در جهان یادگار. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نابختیار. [ ب َ ] (ص مرکب ) بدبخت . واژگون بخت . آنکه وی را بخت یاری ندهد. مقابل بختیار : بدو گفت کای شاه نابختیار ز نوشین روان در جهان یادگار. فردوسی .