واژه جو

ناباور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناباور. [ وَ ] (ص مرکب ) بی اعتماد. چیزی که لایق باور کردن نباشد. (ناظم الاطباء). باورنکردنی . غیرقابل قبول : بلی هرچه ناباورش یافتم ز تمکین او روی برتافتم . نظامی .

معنی ناباور | واژه جو