ناامن

(اَ) [ فا - ع. ] (اِ.) جایی که امنیت در آن نیست، آشفته، پرآشوب.<br>

(اَ) [ فا - ع. ] (اِ.) جایی که امنیت در آن نیست، آشفته، پرآشوب.

ناامن . [ اَ ] (ص مرکب ) ناایمن . جائی که امنیت و ایمنی در آن نیست . (فرهنگ نظام ). محیط آشفته و ناآرام . در تداول عوام بجای ناایمن استعمال میشود. مقابل ایمن و امن . راه ناامن، راهی که در آن امنیت نیست و خطر هست : رود آرام ز عمری که به هجران گذرد کاروان از ره ناامن شتابان گذرد. ابوطالب کلیم (از آنندراج ).

آشفته، پرآشوب، غیرایمن، ناایمن نامطمئن (متضاد: امن)

ناایمن، نامطمئن، لیز، درحال‌ریزش، فرسوده، غیرقابل اتکا آشفته، پرآشوب، ناآرام، بی‌ثبات غیرایمن

ناآشنا، ناآرام، ترسناک، بیمناک

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی