ناآزموده کار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناآزموده کار. [ زِ / زْ دَ / دِ ] (ص مرکب ) ناشی . ناورزیده . مقابل آزموده . بی وقوف . بی تجربه . نااستاد. صاحب منتهی الارب آرد: غُفِل، مطرِمذ، ناآزموده کار. ضَرَع ؛ سست بدن ناآزموده کار.و نیز در معنی کلمات غرة. غرارة. غمر. (منتهی الارب ). نااستاد، ناآزموده کار و بی وقوف . (ناظم الاطباء).