مینا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ اَوِس. ] (اِ.)<BR>۱- آبگینه، شیشة شراب، پیاله.<BR>۲- لعابی آبی رنگ که با آن نقره و طلا را نقاشی میکنند.<BR>۳- لایة بیرونی دندان.<BR>۴- نام گلی زیبا.<BR>۵- پرندهای است از راستة سبک بالان با پرهای سیاه و قهوهای.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ اَوِس. ] (اِ.)<BR>۱- آبگینه، شیشة شراب، پیاله.<BR>۲- لعابی آبی رنگ که با آن نقره و طلا را نقاشی میکنند.<BR>۳- لایة بیرونی دندان.<BR>۴- نام گلی زیبا.<BR>۵- پرندهای است از راستة سبک بالان با پرهای سیاه و قهوهای.<br>