میضنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

میضنة. [ ض َ ن َ ] (ع اِ) جوال از برگ خرما. ج، مواضین . (منتهی الارب، ماده ٔ وض ن ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).