میراث بر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

میراث بر. [ ب َ] (نف مرکب ) وارث . که از مرده ارث برد. (از یادداشت مؤلف ). میراث برنده . و رجوع به میراث و وارث شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط