میتد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

میتد. [ ت َ ] (ع اِ) میتدة. (منتهی الارب ). میخکوب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). و رجوع به میتدة شود.