میبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میبل . [ ب َ ] (ع اِ) مئبل . عصای ستبر. (منتهی الارب، ماده ٔ وب ل ) (ناظم الاطباء). رجوع به مئبل شود.
میبل . [ م َ ب َ ] (ع اِ) تسمه های بافته بر چوب بسته که بدان ستور رانند. (منتهی الارب، ماده ٔ وب ل ) (ناظم الاطباء).