میانگک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میانگک . [ ن َ گ َ ] (اِ مصغر) منسوب به میان خرد. ◄ گوهر درشت وسط گردن بند. واسطة العقد: ام القلاید؛ میانگک زرین که در گردن بند بود. (دهار).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میانگک . [ ن َ گ َ ] (اِ مصغر) منسوب به میان خرد. ◄ گوهر درشت وسط گردن بند. واسطة العقد: ام القلاید؛ میانگک زرین که در گردن بند بود. (دهار).