میان خوره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

میان خوره . [ خوَ / خ ُ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) آبی که به درخت یا کشت برای ضرورتی میان دو نوبت دهند. (یادداشت مؤلف ).