مکتب گاه

مکتب گاه . [ م َ ت َ ] (اِ مرکب ) مکتب خانه و جای آموزانیدن کودکان . (ناظم الاطباء). مکتب خانه . (آنندراج ) (بهار عجم ) : چو غنچه سوی مکتب گاهم آهنگ بغل پر جزو دلتنگی به صدرنگ . حکیم زلالی (از آنندراج ). و رجوع به مکتب خانه شود.